اخبار

چرم ثبت شده

مرور تاریخچه این مطالب خاص

توسط استوارت مورگان

یکی از اولین اشاره ها به “چرم ثبت شده” با جلای بسیار براق ، در یک نشریه انگلیسی به نام The Bee یا Literary Weekly Intelligencer است. در مقاله ای که در سال 1793 با عنوان “چرم دستمال دستی” منتشر شده است ، آقای Hand در شهر بیرمنگام به عنوان حق ثبت اختراع فرآیندی که گفته می شود “برای تهیه چرم انعطاف پذیر دارای لعاب و صیقل دهنده است که باعث می شود آن را در برابر پوست نفوذ نکند ، توصیف شده است.” آب ، و فقط باید با یک اسفنج پاک شود تا دوباره به جلوه اولیه خود برگردد. این واقعیت که این فرآیند توسط اداره ثبت اختراعات شناخته شد ، همان چیزی بود که گفته می شود به آن ماده نامگذاری شده است.

 

خبر ایجاد چرم ثبت شده مورد توجه مخترعین در سراسر کشور قرار گرفت. شش سال بعد ، ادموند پریور لندن حق اختراع قانونی برای روش رنگ آمیزی و رنگ آمیزی انواع چرم با رنگ و روغن جوشانده و اتمام آن با لاک روغن را دریافت کرد. در سال 1805 ، حق اختراع حقوقی دیگری به “چارلز مولرستن” مخترع مستقر در لندن برای “استفاده از یک ترکیب شیمیایی در تهیه پوست ، پوست و چرم برای جلای زیبایی” اعطا شد. در تکمیل چرم Mollersten ظاهراً از روغن بذر کتان ، روغن نهنگ ، چربی اسب و چراغ سیاه استفاده شده است. تقاضا برای این سطح براق ، سیاه و مقاوم در برابر آب چرم ثبت شده (یا “ژاپنی”) به سرعت در انگلستان رشد کرد – و سپس از آن دورتر شد.

 

چرم ثبت شده توسط ست بویدن از نیوجرسی در سال 1818 به ایالات متحده آمریکا معرفی شد. او قطعه ای از چرم ساخته شده در آلمان را به دست آورد و این نمونه را “مهندسی معکوس” کرد تا راهی برای تولید محصول خود تعیین کند. Boyden تصمیم گرفت تا روند کار را بهبود بخشد و مانند مولرستن که قبل از او بود ، لایه هایی از یک پوشش لاک پایه روغن دانه را انتخاب کرد تا جلای براق آن را اضافه کند. ساخت تجاری مواد وی در ایالات متحده آمریکا در سال 1819 آغاز شد ، اما وی حق ثبت اختراع قانونی را برای ادعای هیچ اختراع جدید ثبت نکرد.

 

مواد مختلف

حق ثبت اختراع دیگری در سال 1854 اعطا شد. این مواد از جمله لاک ، روغن ، عنبر ، آبی پروسی (Fe7 (CN) 18 و اولین رنگدانه مصنوعی مدرن) ، شارژ (نوعی ماده معدنی اکسید سرب (II)) ذکر شده است. ) ، سرب سفید ، اوچر ، سفید (گچ سفید پودر شده و شسته) ، آسفالت و کوپال (رزین از درخت کوپال). در طی این روزهای ابتدایی تولید چرم ثبت شده ، بسیاری از دباغی ها جزئیات دقیق تر پوشش خود را کاملاً محرمانه نگه می داشتند ، بنابراین حتی ممکن است موادی که در برنامه های ثبت اختراع ذکر شده اند جعلی باشند تا رقبای تجاری خود را گیج کنند. به نظر می رسد که برای دهه های زیادی روغن بذر کتان و رنگ آبی پروس پایه و اساس اکثر کارهای پایان یافته چرم بوده است. با استفاده از چرم مشکی و ظریف ، دباغ تا 15 لایه لاک زده است و باعث می شود که بستر هر بار در آفتاب یا در حرارت ملایم از اجاق خشک شود. هدف این بود که برای جلوگیری از ترک خوردگی چرم هنگام استفاده ، به یک پایان صاف ، سخت و همچنین تا حدودی الاستیک برسیم.

 

یک روش ساخت 1906 در اروپا شامل یک لایه پایه از لامپ سیاه بود که با روغن بذر کتان مخلوط شده بود در قسمت گوشت چرم قرار می گرفت. پوششهای پی در پی این مخلوط ساخته شده و اجازه داده شده که بستر چرمی خشک شود و سطح آن با سنگ پوکه بین لایه ها مالیده شود. پس از این فرآیند ، چرم مجدداً با مخلوط لامپ سیاه / سقز سیاه شده و آویزان شد تا خشک شود. سپس بسترها حداقل به مدت یک ماه در یک توده گذاشته می شدند و پس از آن بر روی یک قاب قرار می گرفتند و با لاک دیگری لاک می خوردند. سپس آنها را در حرارت متوسط ​​به مدت سه روز پخت و به مدت ده ساعت در معرض آفتاب قرار گرفتند تا فرآیند کامل شود.

 

ورود پوشش های مصنوعی

توسعه پلاستیک ها از اواسط قرن نوزدهم به بعد ، این امکان را ایجاد کرد که چرم های تولید کننده محصولات ارزان قیمت ارزان تر شوند. پلی یورتان در دهه 1930 توسط پروفسور اتو بایر اختراع شد و این ماده ، گاهی اوقات با سایر رزین ها مخلوط می شود ، روند کار را بیشتر ساده می کند و هزینه های تولید را کاهش می دهد و تولید انبوه چرم را ارائه می دهد. امروزه ، اکثر چرم های تولید شده با روکش های پلی اورتان تولید می شوند.

بیشتر چرم های ثبت شده امروزه بر پایه پوست گاو ساخته شده است. یک نمونه از ترکیبات استفاده شده از پلی اورتان و اکریلیک است – نمونه اول برای ایجاد یک پایان سخت ، براق و بادوام ، و نمونه دوم برای تولید یک محصول نهایی انعطاف پذیر. هنگام ترکیب پوشش های ثبت اختراع ، شیمیدانان چرم مواد پایه را برای ایجاد کیفیت مطلوب متناسب با پایان مورد نیاز ترکیب می کنند. در نتیجه ، پایان نهایی تولید شده ممکن است در بین دباغخانه ها متفاوت باشد – شاید حتی از یک گروه به دسته دیگر. چرم ثبت شده گاهی اوقات با مواد پورومریک اشتباه گرفته می شود ، که ممکن است ظاهری براق داشته باشد اما در واقع مصنوعی است که به عنوان جایگزین چرم استفاده می شود.

 

فروش کفش های چرمی لکه دار در طی دهه های 1950 و 1960 رشد یافت ، زمانی که این مواد به ویژه در کفش های رسمی برای دختران جوان استفاده می شد. کفش های چرمی مشکی براق (و در مواردی سفید) اغلب برای موارد خاص پوشیده می شدند.

در حالی که رنگ سیاه هنوز هم برای اقلام ساخته شده از چرم لاتین بسیار محبوب است ، اما به هیچ وجه تنها رنگی نیست که چنین محصولاتی در آن موجود است. حتی نیم قرن پیش در دهه شصت در حال تاب – یکی از دوره هایی که کفش های چرمی به طور خاص مد می شدند – این لباس ها نیز با رنگ های آبی ، سبز ، “صورتی داغ” ، نارنجی ، قرمز ، سفید و زرد به فروش می رسیدند.

 

در صورت کثیف شدن چرم ثبت شده ، می توان آن را با پارچه مرطوب و در صورت لزوم با صابون ملایم تمیز کرد. از پاک کننده های مخصوص طراحی شده می توان برای از بین بردن خراش های جزئی و علامت های ایجاد شده در پوشش استفاده کرد. چرم ثبت شده در نهایت جلای براق خود را از دست می دهد ، اما هنوز هم نرم تر از اکثر انواع دیگر چرم است و از نظر ماهیت تقریباً لاستیکی به نظر می رسد.

استفاده از اسپری مخلوط پلی اورتان یا رزین یک بار از روش های تکمیل معمول بود. با این حال ، پاشش یک روش ناکارآمد برای قرار دادن پوشش های نسبتاً ضخیم مورد نیاز برای دستیابی به عمق براقیت روی چرم های ثبت شده است. پوشش پرده فرایند کارآمدتری است و بهترین صافی و عمق براقیت را در سطح ثبت اختراع می دهد. با این حال ، ادعا می شود که تکنیک های مدرن پوشش غلتکی نیز سطح براق مشابهی را تولید می کنند. از رزین های PU پایه حلال و آب می توان در تمام فرایندها استفاده کرد.

 

در فرآیند پوشش پرده ، یک مخزن با پلی یورتان مایع یا مخلوط پر می شود ، و لایه های چرمی از زیر مخزن بر روی یک تسمه نقاله عبور می کنند. یک “آبشار” از مایع که از مخزن سرریز می شود ، هنگام حرکت زیرلایه ها ، به آنها برخورد می کند و آنها را با پایان پوشش می دهد. در مرحله بعدی فرآیند ، بسترها از یک تونل گرم شده عبور می کنند تا خشک شوند. اولین پوشش برای اطمینان از نفوذ کامل آن به چرم فرموله شده است. پس از خشک شدن ، بسترها یک بار دیگر از طریق ماشین حرکت می کنند ، جایی که آنها یک پوشش رنگی دریافت می کنند. سپس ، پس از خشک شدن مجدد ، لایه ها از طریق یک لایه رویه شفاف نهایی که خشک ، براق و ضد آب خشک می شود ، عبور می کنند.

چرم های ثبت اختراع کم هزینه تولید شده توسط پوشش های انتقال PU از قبل تشکیل شده روی شکاف های چرمی ، برای کفش های مدارس محبوب هستند. برای دستیابی به جلای صاف و آینه مانند ، باید چرم های مخصوص تولید پرده با پوشش پرده ای با هزینه بالا تولید شوند.

در اواخر قرن بیستم ، لباس غیر معمولی شد و کفش های چرمی جذابیت “جذاب” خود را از دست دادند. با این وجود ، گنجاندن کفش های چرمی ثبت اختراع رسمی در سبد تولید کننده کفش اغلب بر اساس مد رایج است که به طور منظم هر چند سال دور می زند. بسیاری از کفش های مجلسی زنانه (پمپ) از این روکش استفاده می کنند و کفش های لباس رسمی و کفش های رقص چرم زنانه و مردانه از مدت ها قبل محبوبیت داشته اند. به عنوان نمونه ای از پیچ و تاب مدرن در سبک کلاسیک ، تعدادی از کفاش ها در سال های اخیر کفش های کتانی چرمی را به بازار عرضه کرده اند. علاوه بر این – مانند دهه های گذشته – کفش های مدرسه چرم مشکی دخترانه همیشه مورد تقاضا هستند  بنابراین به نظر می رسد استفاده از این مواد فوقانی آینه مانند آینده مثبتی داشته باشد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.